АБВЯШЧАЦЬ ПРАЎДУ ПРАЗ ЛЮБОЎ
Святая Кацярына Сіенская казала: «Калі вы станеце тымі, кім вас хоча бачыць Бог, вы запаліце агнём увесь свет». Гэтыя словы натхняюць нас кожны дзень жыць верай, служыць людзям і несці святло Евангелля туды, дзе яго найбольш чакаюць.
Місія Сясцёр дамініканак — быць побач з чалавекам там, дзе ён найбольш чакае падтрымкі, надзеі і добрай весткі. Мы імкнемся несці людзям святло Евангелля не толькі словамі, але і штодзённым жыццём.
Маці Калумба хацела, каб Сёстры не адгароджваліся ад свету, але разумелі яго радасці і болі. Таму мы стараемся быць уважлівымі да праблем сучаснага чалавека, дапамагаць яму шукаць праўду і знаходзіць Бога.
Наша галоўная задача — быць жывым знакам Божай любові і надзеі. Дзе б мы ні знаходзіліся, мы хочам паказваць свету, што жыццё, прысвечанае Богу, можа быць поўным радасці, святла і сапраўднага сэнсу.
ПЕРАДАВАЦЬ ХРЫСЦІЯНСКІЯ КАШТОЎНАСЦІ
Хрыстус заўсёды з асаблівай пяшчотай ставіўся да дзяцей і заклікаў не перашкаджаць ім прыходзіць да Яго, бо менавіта ім належыць Божае Валадарства. Гэтыя словы з Евангелля паводле Мацвея вызначаюць яшчэ адзін важны кірунак нашага служэння.
Сёстры прысвячаюць сваё служэнне духоўнаму выхаванню дзяцей і моладзі, дапамагаючы ім адкрываць прыгажосць веры, пазнаваць Евангелле і будаваць жывыя адносіны з Богам.
Праз катэхізацыю, малітоўныя сустрэчы і супольныя размовы мы імкнемся перадаваць хрысціянскія каштоўнасці, вучыць дабрыні, адказнасці і любові да Бога і да чалавека.
ЛЮБОЎ У ДЗЕЯННІ
Хрыстус асабліва набліжаўся да церпячых і хворых людзей, таму і нашая Манаская супольнасць стараецца быць побач з тымі, хто патрабуе падтрымкі, увагі і чалавечай цеплыні. Асаблівае месца займае служэнне хворым, самотным і церпячым. Мы верым, што кожны ўчынак міласэрнасці становіцца сустрэчай з самім Хрыстом.
Сёстры наведваюць хворых людзей у іх дамах, а таксама служаць у бальніцах і хоспісах. У кожным хворым чалавеку мы бачым умілаванае дзіця Бога і нагадваем людзям пра іх вялікую годнасць, якую не могуць адабраць ніякія нядолі. Наш клопат ахоплівае чалавека цалкам, таму праз учынкі міласэрнасці мы падтрымліваем не толькі цела, але і дух.
Асаблівае месца ў нашым служэнні займае суправаджэнне паміраючых. Мы імкнемся быць побач у апошнія хвіліны зямнога жыцця чалавека — маліцца, падтрымліваць, дапамагаць прыняць сакрамэнты і нагадваць пра Божую міласэрнасць і надзею вечнага жыцця.